Niedziela, 25 czerwca 2017 r.

» Bez polityki
» Inna historia
» Religia
» Biblia na co dzień
» Oni są inni
» Nasze zdrowie
» Wokół domu
» Domowe ZOO
» On, Ona, Ono, Oni
» Magazyn
» Trochę kultury
» Oblicza sportu
» Warto zobaczyć





    Polecamy:

» Żelazkowcy
» Magiczna krew
» F1 Historia zmagań
» Koniec Świata
» Bóg i Ty
» Dawcy organów
» Fakty i spekulacje
» Zapłać abonament
» Bezpieczny seks
» Wiara w pytaniach

 
Biblia na co dzień
Biblia na co dzień

«
Prawda o „Gwieździe Betlejemskiej”
Kiedy narodził się Jezus?
Źródło doskonałej wiedzy Biblijnej
Księga Daniela - bogactwo wiedzy
Krzyż - w tym znaku zwyciężysz?
Zło na Świecie – Dlaczego?
 

O wyższości świąt...

Przed laty, satyryk, profesor Mniemanologii Stosowanej Jan Tadeusz Stanisławski prowadził cykl wykładów pod ogólnym hasłem „O wyższości Świąt Wielkiej Nocy nad Świętami Bożego Narodzenia”. My najzupełniej poważnie poszukamy odpowiedzi na to pytanie.

Każda religia ma swoje święta. W liturgicznym roku dominującego w tym kraju kościoła rzymskokatolickiego, jest szereg świąt, które mają różną ważność. Nie będę ich szeregował, skupię się na dwóch, które w Polsce są obchodzone szczególnie uroczyście i w powszechnej opinii uznawane za najważniejsze. Ale czy rzeczywiście dla chrześcijanina – wiernego nauce Chrystusa, te dwa są najważniejsze?
Jakie święta obchodził Jezus? Jakie obchodzili apostołowie? Co Pismo Święte mówi o chrześcijańskich świętach?

Czy katolickie święta Bożego Narodzenia i Wielkiej Nocy są świętami Biblijnymi i były obchodzone przez Jezusa lub apostołów?

Zarówno apostołowie, jak i tzw. apostolscy Ojcowie Kościoła (uczniowie apostołów i uczniowie uczniów apostołów z I i początku II wieku naszej ery) w swoich pismach nie wspominają o obchodzeniu święta z okazji rocznicy narodzin, lub śmierci (zmartwychwstania) Jezusa.
Data narodzin Jezusa była i jest nadal nieznana. Pewna jest natomiast data jego śmierci – 14 Nissan 33 roku naszej ery – został zabity w dniu Żydowskiego święta Paschy, obchodzonego właśnie 14 Nissan, a rok nie budzi wątpliwości - jest łatwy do ustalenia, bo pierwszy wiek obfituje w wydarzenia i relacje z nich, pozwalające na precyzyjne zlokalizowanie daty śmierci Jezusa.

Boże Narodzenie – Jezus zawsze podkreślał, że nie jest równy Bogu Ojcu (który w Piśmie Świętym nosi imię Jehowa – w przekładach katolickich Jahwe Zobacz artykuł „Boże Imię”), a zatem nie jest Bogiem. Ponadto jak wynika z definicji – Bóg nie ma początku i nie ma końca – więc nie mógł się narodzić i nie można obchodzić „Bożego Narodzenia”. Jezus przez apostołów był traktowany jako Syn Boży i Prorok-Pomazaniec – po hebrajsku Mesjasz, po grecku Chrystus, po polsku właśnie Pomazaniec – w znaczeniu „naznaczony, wskazany do wykonania określonej misji”. Zobacz artykuł „PNS vs BP” druga tabela, komórka „Jana 1:1”

Jaka jest geneza świąt Bożego Narodzenia?
Pierwszy zapis lokalizujący datę narodzin Jezusa jako 25 grudnia, pochodzi z 204 roku n.e. i został podany przez Hipolita. Jednak w zgodnej opinii wielu biblistów Jezus nie mógł się narodzić w grudniu, bo jak pisze ewangelista Łukasz (2:8) – pasterze, którym zwiastowano narodzenie przebywali jeszcze na pastwiskach, a w Palestynie, w grudniu noce są już zbyt zimne i stada są już w zagrodach. Jezus musiał narodzić się w cieplejszej porze roku – z innych danych (data śmierci i fakt życia 33,5 roku), należy domniemywać, że urodził się około początku października 2 roku p.n.e.. Zobacz artykuł „Prawda o Gwieździe Betlejemskiej”
Nakaz obchodzenia Bożego Narodzenia w dniu 25 grudnia wydał pogański cesarz Rzymu, Konstantyn Wielki na początku IV wieku - w roku 312, lub 324, a pierwszy potwierdzony zapis obchodzenia tych świąt pochodzi z 354 roku naszej ery.

Wcześniej w tym dniu Rzymianie obchodzili święto ku czci pogańskiego boga Mitry, a jeszcze wcześniej Słońca Niezwyciężonego – co jest związane z przesileniem zimowym (dzień robi się coraz dłuższy). Konstantyn Wielki chciał podporządkować sobie nową religię państwową, jaką uczynił z chrześcijaństwa – a ściślej, w tym momencie, to już z kościoła powszechnego, czyli katolickiego. Zamienił więc patrona święta – z pogańskiego boga, na Syna Bożego, którego podniósł do godności Boga równorzędnego Ojcu. Zobacz artykuł „ O Cesarzu Synu Bożym i ludzkiej”


Nieco inaczej jest z Wielkanocą. Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa to dobrze udokumentowane fakty historyczne. Znana jest również precyzyjna data, oraz sposób wyliczenia tej daty – jest to istotne, ponieważ w ciągu wieków wszystkie kalendarze uległy zmianom. Dobrze znana jest też podstawa religijna wielu poglądów (zwyczai) związanych z tymi wydarzeniami. Jednakże i te okazje nie były świętowane przez pierwszych chrześcijan, a obecne zwyczaje w ogromnej większości zostały adoptowane z pogańskich poglądów i obrzędów. Przykład – Baranek Paschalny, to nawiązanie do posiłku nakazanego Żydom do spożycia w noc wyjścia z Egiptu, a który jest proroczym obrazem śmierci Jezusa. Jednak zajączek, kurczak, pisanki, święcenie pokarmów i wiele innych, to pogańskie symbole płodności i zaklęcia mające zapewnić dobre plony w nadchodzącym okresie wegetacyjnym.

A zatem zarówno Boże Narodzenie, jak i Wielkanoc nie mają podstaw Biblijnych i nie były obchodzone przez Jezusa, apostołów i chrześcijan w pierwszym wieku.


Jakie więc święto obchodził Jezus i co nakazał swoim naśladowcom?

Jezus był Żydem i swoje święta obchodził według zwyczajów żydowskich. Wtedy najważniejszym świętem była Pascha, obchodzona 14 dnia miesiąca Nissan. Upamiętniała wyjście z niewoli Egipskiej, a ściślej to noc, podczas której anioł Jehowy przeszedł pośród Egipcjan zabijając pierworodnych. Była to ostatnia - dziesiąta plaga, po której faraon uwolnił Żydów. Opisuje to wydarzenie Księga Wyjścia w 12 rozdziale.

Jehowa nakazał w tą noc cały szereg zachowań, które miały sprawdzić posłuszeństwo Izraelitów, oraz proroczo wskazać na jego Syna, jako posłanego Mesjasza - Zbawcę. Najważniejszym elementem był posiłek Paschalny, na który składał się pieczony baran i gorzkie zioła. Taki też posiłek nakazał Jezus przygotować apostołom w wieczór poprzedzający swoje pojmanie i śmierć.

Ale nie tylko wspólny posiłek był celem Ostatniej Wieczerzy.

Najbardziej znaną sytuacją podczas Ostatniej Wieczerzy jest „przemiana” chleba i wina, w ciało i krew Chrystusa. Ale to nie jedyne wydarzenie, a poza tym katolicka interpretacja odbiega od rzeczywistego przebiegu tego wieczora. Zobacz artykuł „PNS vs BP” druga tabela, komórka „Łukasza 22:20”

Jezus przyszedł na Ziemię by odkupić grzech Adamowy. Tylko on (lub inny anioł) mógł narodzić się jako doskonały człowiek i odkupić grzech popełniony przez doskonale stworzonego Adama – zgodnie z zasadą – „Życie za Życie”. Trzy i pół letni okres działalności publicznej Jezusa Chrystusa miał przypomnieć wymagania Boga-Ojca i ustanowić nowe zasady wielbienia Boga. Miał także wybrać nowy Naród Wybrany – Żydzi bowiem porzucili swego Boga, a odrzuciwszy ostatnią deskę ratunku – Syna Bożego, zostali odrzuceni przez Boga.

Jezus zawarł ze swoimi apostołami – jedenastoma, bo wcześniej odprawił zdrajcę Judasza – przymierze, na mocy którego będą oni stanowić fundament nowej religii – nazwanej później od Chrystusa – chrześcijaństwem. Apostołowie i inni wybrani naśladowcy Jezusa mieli mieć także powierzone specjalne zadania do wypełnienia w nowej religii.

Kluczem całego zdarzenia z 14 Nissan jest śmierć Jezusa Chrystusa. Gdyby nie umarł, lub gdyby nie wytrwał w prawości do samej śmierci, jego ofiara okupu byłaby pozbawiona wartości, a wtedy nie byłoby zmartwychwstania i nie byłoby nowej religii.

Jezus powiedział - (Łukasza 22:19-20) (...)Wziął też chleb, złożył podziękowania, połamał go i dał im, mówiąc: „To oznacza moje ciało, które ma być dane za was. Czyńcie to na moją pamiątkę”. I tak samo kielich — gdy już spożyli wieczerzę — mówiąc: „Ten kielich oznacza nowe przymierze na mocy mojej krwi, która ma być za was wylana.(...). W ten sposób ustanowił nowe święto nawiązujące bezpośrednio do Paschy, która była upamiętnieniem wyjścia Żydów z Egiptu i której przebieg proroczo wskazywał na Syna Bożego - Wyzwoliciela.

Wiele religii – w tym Kościół rzymskokatolicki nazwał to wydarzenie eucharystią i świętuje podczas każdej mszy – nawet kilka razy w ciągu jednego dnia. Ale Żydzi Paschę obchodzili raz w roku i tylko raz w roku należy upamiętnić śmierć Jezusa Chrystusa.


Jakie więc święto winni obchodzić chrześcijanie? Z relacji biblijnych wynika, że w pierwszym wieku apostołowie i inni uczniowie Jezusa obchodzili TYLKO Pamiątkę jego śmierci. Obchodzili tylko raz w roku w dniu Żydowskiej Paschy – czyli w rocznicę wyjścia z Egiptu i w rocznicę Ostatniej Wieczerzy. Dziś należy wyliczać datę Pamiątki według zasad kalendarza Żydowskiego.


Miniatura przedstawia emblematy - używane przez Świadków Jehowy
podczas Pamiątki – czerwone wino i nie kwaszony chleb – podobnie
jak używał ich Jezus Chrystus.


Cytaty z Pisma Świętego za Przekładem Nowego Świata

(pi)
Niedziela
12 grudnia 2010


 
 


Zobacz też:

 Boże Imię
„Wówczas Bóg jeszcze raz rzekł do Mojżesza: Oto, co masz powiedzieć do synów Izraela: Jehowa, Bóg waszych praojców, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba, posłał mnie do was. To jest moje imię po czas niezmierzony i ono mnie upamiętnia na pokolenie za pokoleniem.” (Wyj 3:14,15)

 Świadkowie Jehowy? A kto to jest?
Świadkowie Jehowy to społeczność religijna licząca około 1 promila populacji na Świecie. Ale o żadnej innej religii nie mówi się tak dużo i tak często. Kim naprawdę są i w co wierzą? Dlaczego pozwalają sobie być tak bardzo innymi, ściągając na siebie wiele prześladowań?


Wszystkie artykuły w dziale:
Biblia na co dzień
Biblia na co dzień

 
 
Copyright © 2008-2017 RGB plus